Przejdź do głównej zawartości

Biebrzański Park Narodowy - po raz drugi

Eh… ja i moje ambitne plany. Założyłam sobie, że wstanę wcześnie rano, by podziwiać ptaki rozgadane, latające nad bagnem, które tonąć będzie w promieniach ciepłego słońca. Taaa… może następnym razem. Wstać rzeczywiście wstałam i wyjechałam o 6:15… ale tabunów ptaków nie uświadczyłam. Pewnie tak jak i większość normalnych istot, ptaki również nie są fankami deszczowej, zimnej pogody. Teraz to wiem. Gdy jest góra 4 stopnie i mży - wtedy się śpi. Ale nie ja! Na wieży widokowej dziarsko wyciągnęłam kieszonkową lornetkę, rzutem na taśmę nabytą w piątek wieczorem przed wyjazdem… wyjęłam i nic :) może gdzieś tam jakiś bociek, może gdzieś tam coś tam jeszcze przeleciało… ale definitywnie obserwacje ptaków uprawiałam w sposób wielce nieprofesjonalny. Schodząc z wieży spotkałam trójkę osób, wyposażonych w potężne lunety. Zapytałam ich co robię nie tak, że nie mogę trafić na ptaki - przecież jest dobra pora roku i dnia i nawet mam mikro lornetkę… Jeden z nich odpowiedział, że … w tym miejscu, to ...
Prześlij komentarz

jezioro, które daje pracę


koniec końców dzień ułożył się jednak inaczej ;) taksówkarz boda-boda wysadził mnie na ggaba beach, w samym środku marketu, gdzie z jednej strony handluje się ubraniami, z drugiej rybami a z trzeciej drewnem sposkładanym w harmonijne pakiety. przeszłam tłum szukając jednak spokojniejszego miejsca - znalazłam je na samym końcu portu, na czymś w rodzaju betonowego wjazdu w jezioro ;) przybjały tam łódki, wałęsało się parę osób, ktoś pracował nad brzegiem, tata z dwójką dzieci czekał na swoją madame, która robiła zakupy na targu. rozmowy same się rozpoczynały, czasami kluczem jest pytanie "czy myśli pan, że mogę zrobić tu zdjęcie?", czasami kluczem jest spojrzenie i uśmiech...

najbardziej utkwiła mi w pamięci rozmowa z richardem. ropoczął standardowo "skąd jesteś", ale już odpowiedź na moje "z polski" mnie zaskoczyła "aaa! tam ostatnio madonna miała problem ze swoim koncertem, prawda"? okazało się, że drobnych faktów z naszego życia kulturalno-polityczno-sportowego znał dużo więcej, dziwił się, że będąc tak blisko nie poszłam na mecz polskiej reprezentacji w trakcie euro, by zobaczyć lewandowskiego w akcji, dopytywał się jak to dokładnie było z katastrofą lotniczą w której zginęło 98 osób w tym prezydent z żoną. na pytanie skąd to wszystko wie, mówi, że po prostu czuje taką potrzebę, by wiedzieć co się dzieje na świecie, co się dzieje w polsce, w niemczech, w ugandzie, tanzanii, kongu, australii... czyta gazety, szpera w internecie. na życie zarabia rozkręcając biznes wokół wypożyczania łódek.

podzieliłam się z nim moim pomysłem na projekt, spróbuję z richardem za parę dni znów się spotkać, by zgłębić te wątki, które rozpoczęliśmy - o konym (komentując film kony2012, powiedział, że to lekka przesada, cała ta akcja, choć czyny koniego rzeczywiście były dramatyczne), o wpływie grupy etnicznej z której się wywodzisz na pracę jaką jesteś w stanie sobie załatwić, o języku luganda, którym nie mówi się w parlamencie, chociaż wg niego powinno.

jego ulubionym miejscem w ugandzie jest jezioro bunyonyi, na południowych zachodzie - planowałam (no... może to zbyt huczne słowo, ale na pewno myślałam, by) tam i tak się pojawić. teraz moja motywacja wzrosła.
to jeszcze jezioro wiktorii widziane z punktu widzenia entebbe.
to temat do zgłębienia - czy to jezioro jest zdatne do życia czy nie?

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Triund cz. 2 - "Chorzy od powietrza ludzie z nizin"

Ostatnie kilkadziesiąt metrów podejścia pod Triund zajęło nam godzinę. Potrzebowałam co rusz się zatrzymywać, by złapać oddech, serce pikało jak szalone. Żartowałam, że wiem, że mam kiepską kondycję, ale że aż tak, to dla mnie nowość. Widziałam ludzi, którzy jak kozice wskakują po kolejnych stopniach w górę, widziałam drobne dziewczyny, które równo szły w górę... a ja tylko na nie patrzyłam i czułam, że nie daję rady. W głowie tylko skupienie na tym, by wykonać kolejny krok i jeszcze kolejny i tyle. Zawężone horyzonty, tylko najprostsze zadania. Źle się czułam, słaba się czułam. Tak Triund Camp prezentuje się z dołu, z Dhamarshali. W tle widać początek Himalajów. A tak Adam prezentuje się na tle Himalajów Na szczęście po wejściu na polanę obozowiska zmęczenie nie wzięło góry nad zachwytem. Nagle stajesz twarzą twarz z ośnieżonymi ścianami i milczysz i nie wierzysz, jakie to wszystko piękne. Wiesz, że tam na dole, gdzie rano jadłaś śniadanie, jest 30 stopni a tutaj, przed tobą lodow...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Day 18 | Marrakesz - Dom - Lista TOP!

Haha - na koniec jeszcze mała niespodzianka... źle było wczoraj pić tyle soku owocowego i nie jeść nic konkretnego na wieczór... albo to jeszcze powidoki po Taghazout. Tak więc na szczyt listy moich ulubionych leków podróżnych wysforował się Nifuroksazyd! Niezawodny. Drugie miejsce - równie przydatny, choć mniej spektakularny - Węgiel! Podium zamyka... Tymianek i Podbiał (bo w drodze odnowił mi się kaszel, który ledwo wyleczyłam przed wyjazdem), parę dni temu kupiłam więc syrop, nie dosłownie "Tymianek i Podbiał" - ale na pewno tymianek z czymś tam :) - zdecydowana poprawa. Do domu wrócę więc zdrowa :) Myśli końcowe: gdy do Marrakeshu przyjdzie moda na hulajnogi elektryczne, to miasto zmieni się nie do poznania! Wszystkie te przeklęte skutery, które tyle disla palą zamienią się w ciche i szalone hulajnogi - na pewno. Przyjdą inne zmartwienia, ale wtedy przynajmniej byłoby czym w tym mieście oddychać. To niesamowite, że ludziom tutaj jakby wyłączył się instynkt samozac...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Day 7-8-9 - Zakliczyn - Tarnów "Siódmego dnia odpoczywali"

Day 7 Wyjeżdżamy z Amorka sprawnie, po 9. Decydujemy się jeszcze zahaczyć o Zakliczyn, do którego dzień wcześniej nie dotarliśmy. Na poranną kawę - a jak. Tak się złożyło, że najfajniejsze miejsce, by usiąść na Rynku i podelektować się chwilą było… w restauracji przy hoteliku, który wczoraj nas przyjąć nie mógł. Coś tam rzeczywiście musiało się zadziać, bo pani przepraszającym głosem rozmawiała z innymi gośćmi, proponując im przeniesienie do nowego pokoiku. Zagadka Hotelika Missterium :) Gwoli ścisłości - na tym fragmencie opuszczamy Velo Dunajec (i tak nie jest jakoś konsekwentnie i spójnie poprowadzony aż do Tarnowa). I kombinujemy pod gorke :) Dzień miał być krótki, jeśli chodzi o jazdę i bogaty o wrażenia - bo celem była Łękawica odwiedziny w rodzinnych stronach Adama. Okazało się, że choć krótszy - to nie mniej górzysty! Ale podjazd pod każdą górę gwarantuje widoki na górze - więc jak tu się nie uśmiechać przez łzy? :) Po wdrapaniu się do wioseczki Pleśna mieliśmy niemal panor...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej