Eh… ja i moje ambitne plany. Założyłam sobie, że wstanę wcześnie rano, by podziwiać ptaki rozgadane, latające nad bagnem, które tonąć będzie w promieniach ciepłego słońca. Taaa… może następnym razem. Wstać rzeczywiście wstałam i wyjechałam o 6:15… ale tabunów ptaków nie uświadczyłam. Pewnie tak jak i większość normalnych istot, ptaki również nie są fankami deszczowej, zimnej pogody. Teraz to wiem. Gdy jest góra 4 stopnie i mży - wtedy się śpi. Ale nie ja! Na wieży widokowej dziarsko wyciągnęłam kieszonkową lornetkę, rzutem na taśmę nabytą w piątek wieczorem przed wyjazdem… wyjęłam i nic :) może gdzieś tam jakiś bociek, może gdzieś tam coś tam jeszcze przeleciało… ale definitywnie obserwacje ptaków uprawiałam w sposób wielce nieprofesjonalny. Schodząc z wieży spotkałam trójkę osób, wyposażonych w potężne lunety. Zapytałam ich co robię nie tak, że nie mogę trafić na ptaki - przecież jest dobra pora roku i dnia i nawet mam mikro lornetkę… Jeden z nich odpowiedział, że … w tym miejscu, to ...
W Melakce czas spędzaliśmy głównie na ulicy. Spacerując lub jeżdżąc rowerami. W ten sposób poznaliśmy bohatera, który jest dumą okolicy - superznanego kulturystę. Datuk Wira Gan Boon Leong doczekał się tytułów Mr. Universe, Mr. Malesia, Mr. Melaka, Mr. Asia i The Father of bodybuilders in Malesia.
Dzięki graffiti w inny sposób poznawaliśmy tradycyjną modę. Malowidła na ścianach budynków wzdłuż kanału płynącego Melaką, są co prawda odrobinę odpustowe lub cyrkowe, ale kolory i tak ujmują.
Nie wszystkie uliczki tego miasta, które znajduje się na liście UNESCO są superdobrze zachowane. Niektóre fascynują swoją pustką. Kto znajdzie na zdjęciu zwierzę?
z.i a.
Komentarze
Prześlij komentarz