Przejdź do głównej zawartości

Biebrzański Park Narodowy - po raz drugi

Eh… ja i moje ambitne plany. Założyłam sobie, że wstanę wcześnie rano, by podziwiać ptaki rozgadane, latające nad bagnem, które tonąć będzie w promieniach ciepłego słońca. Taaa… może następnym razem. Wstać rzeczywiście wstałam i wyjechałam o 6:15… ale tabunów ptaków nie uświadczyłam. Pewnie tak jak i większość normalnych istot, ptaki również nie są fankami deszczowej, zimnej pogody. Teraz to wiem. Gdy jest góra 4 stopnie i mży - wtedy się śpi. Ale nie ja! Na wieży widokowej dziarsko wyciągnęłam kieszonkową lornetkę, rzutem na taśmę nabytą w piątek wieczorem przed wyjazdem… wyjęłam i nic :) może gdzieś tam jakiś bociek, może gdzieś tam coś tam jeszcze przeleciało… ale definitywnie obserwacje ptaków uprawiałam w sposób wielce nieprofesjonalny. Schodząc z wieży spotkałam trójkę osób, wyposażonych w potężne lunety. Zapytałam ich co robię nie tak, że nie mogę trafić na ptaki - przecież jest dobra pora roku i dnia i nawet mam mikro lornetkę… Jeden z nich odpowiedział, że … w tym miejscu, to ...

Spotkanie ze znajomą w nieznajomym mieście. Mai w Pontianaku

Ramadan to czas, gdy wszyscy podróżują na spotkania ze swoimi rodzinami. Jeszcze przed przyjazdem do Indonezji wiedzieliśmy, że trafiamy na moment, w którym będzie nam trudno się poruszać z miejsca na miejsce właśnie z tego względu. W trakcie podróży doświadczyliśmy innych drobnych niewygód związanych z tym ważnym czasem - mniej otwartych restauracji, wyższe ceny, zamknięte miejsca, które chcieliśmy odwiedzić. W jednym przypadku jednak ramadan spadł nam jak z nieba. 

Odwiedzając Ketapang nie starczyło nam czasu, by dokończyć rozmowę z Mai - pracowniczką Fundacji Palung. Gdy przyszliśmy do ich siedziby, ona właśnie wybierała się na spotkanie organizatorów Dni Organgutanów (19 sierpnia), gdy Mai miała czas - nas miało już nie być w Ketapangu. Umówiliśmy się jednak na spotkanie tuż przed Idul Fitri, gdy Mai odwiedzała swoją rodzinę w Pontianaku. 

Lubię takie spotkania. Oswajają dla mnie nieznajome miejsca. Czuję się pewniej - w końcu ktoś tu na mnie czeka, znam część tej wielkiej miejscowości, bo znam Mai. Odwiedziła nas w hotelu. Z braku pomysłu na spokojne i ciche miejsce, gdzie moglibyśmy nakręcić video, skryliśmy się w hotelowym holu i tam poznaliśmy w większych detalach historię Mai. 
Zajmuje się edukacją ekologiczną ze względu na poczucie odpowiedzialności za otoczenie, które jest w niej głęboko zakorzenione. Ten ciężar, jak to określiła, czuje już od najmłodszych lat swojego życia. Powiedziała, że przez to, że jej ojciec był imamem, miała wrażenie, że lepiej rozumie to, co dzieje się w jej otoczeniu. Widziała nierówności, doświadczyła ubóstwa, ale ma też w sobie wewnętrzną siłę, którą dzieli się z ludzmi, którzy ją otaczają. Dzieli się wiedzą, działa tak, by innym ludziom żyło się lepiej w zgodzie ze środowiskiem, z poszanowaniem jego bogactw. Słuchałam i się wzruszałam. Blisko mi do Mai i do tego, co mówi.

Zaprosiła na spotkanie również Adama, który pracuje w fundacji Walhi. Walhi kojarzyliśmy z tego, że jeszcze w Polsce oglądaliśmy film "Greasy Palms" - wyprodukowany we współpracy z Walhi - o konsekwencjach postępującej deforestacji w Płn. Sumatrze i rozwijającym się przemyśle plantacji palm olejowych. Adam jest dziennikarzem, pasjonatem. Więcej o jego ideach dowiemy się, gdy przetłumaczymy wywiad z bahasa indonesia na polski. Z jego ust słowa płynęły jak rwąca rzeka, Mai nie nadążyła z tłumaczeniem ;)
z.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Opłotkami Kampinosu: Sochaczew --> Nowy Dwór Mazowiecki

Osobiście zachwyciły mnie: Sochaczew - okolice Zamku, z promenadą i miło usytuowaną kawiarnią nad Bzurą Bzura i ścieżka wijąca się prawym brzegiem rzeki …i w zasadzie cała trasa od Sochczewa do Śladowa - rozmaite nawierzchnie - od asfaltu, po fajne miękkie leśne podłoże, ścieżkę prowadzącą wałem i porządne szuterki Asfalt wijący się wzdłuż kampinoskiego szlaku rowerowego (który daje ulgę od „mazowieckich piasków") ...i Rezerwat Rybitew! Najbardziej klimatyczne i dzikie, pozostawione sobie, miejsce na trasie. …plus maki i chabry! Jak się przygotować (z dedykacją dla Zioła :D): 1 - Uważność na to, by wyłapać dobry moment na wypad rowerowy. śledzenie pogody i sprawdzanie, jak to się ma do obłożenia pracą. Jeśli można wziąć dzień wolnego i słońce ma świecić - to jedziemy! 2 - Pomysł na trasę. Po czym poznać, że dobry? Gdy skanując np. mapę wzrokiem, coś w środku kliknie i poczujesz nagły wzrost zainteresowania i motywacji :) Korzystanie z kolei, by przetransportować się z miejsca A do...

Biebrzański Park Narodowy - po raz drugi

Eh… ja i moje ambitne plany. Założyłam sobie, że wstanę wcześnie rano, by podziwiać ptaki rozgadane, latające nad bagnem, które tonąć będzie w promieniach ciepłego słońca. Taaa… może następnym razem. Wstać rzeczywiście wstałam i wyjechałam o 6:15… ale tabunów ptaków nie uświadczyłam. Pewnie tak jak i większość normalnych istot, ptaki również nie są fankami deszczowej, zimnej pogody. Teraz to wiem. Gdy jest góra 4 stopnie i mży - wtedy się śpi. Ale nie ja! Na wieży widokowej dziarsko wyciągnęłam kieszonkową lornetkę, rzutem na taśmę nabytą w piątek wieczorem przed wyjazdem… wyjęłam i nic :) może gdzieś tam jakiś bociek, może gdzieś tam coś tam jeszcze przeleciało… ale definitywnie obserwacje ptaków uprawiałam w sposób wielce nieprofesjonalny. Schodząc z wieży spotkałam trójkę osób, wyposażonych w potężne lunety. Zapytałam ich co robię nie tak, że nie mogę trafić na ptaki - przecież jest dobra pora roku i dnia i nawet mam mikro lornetkę… Jeden z nich odpowiedział, że … w tym miejscu, to ...

Pociągiem na przełomie roku

Rok skończyliśmy niekonwencjonalnie. Rok skończyliśmy bardzo prosto.  Nie pojechaliśmy na Maltę, nie pojechaliśmy na Maderę ani na Majorkę. Wszystkie wyspy na "em" jeszcze kiedyś odwiedzimy. Na przełomie roku postawiliśmy na odwiedzanie ludzi i na odwiedzenie Morza.  Mieliśmy dwa tygodnie i wykorzystaliśmy je do cna. Zaskakujące - bardzo pomogły nam w tym koleje ;) Na trasie Warszawa - Zielona Góra - Poznań - Kaliska - Hel - Bydgoszcz - Grudziądz - Zielona Góra - Warszawa nie zaliczyliśmy w zasadzie żadnych znaczących opóźnień! Bez niespodzianek, bez wpadek, bez nerwowych zwrotów akcji - tak toczył się nasz Tour de Pologne na przełomie roku.  Rewelacje wyjazdu: - Termy w Poznaniu i basen na otwartym powietrzu podczas gdy dookoła śnieg a ponad wodą unosi się para i mgła. Przejście z sauny do sauny po śniegu i wygrzewanie się w cieple, wpatrując się w iglaki za panoramicznym oknem.  - Cudowny, społeczny czas w okolicach Sylwestra, w okolicy gdzie tylko las, jeziora i ż...