Plaża w Sukadanie

Sukadana, gdzie się zatrzymaliśmy na 4 dni, jest bardzo rozległą miejscowością. Domy pojawiają się rzadka. Jedynie w centrum stężenie budynków i ludzi na metr kwadratowy przypomina inne miasteczka Bornea. W przewodniku było napisane, że dobrze mieć własny transport, by swobodnie się poruszać. I coś w tym rzeczywiście jest. Jako jedyni ludzie poruszający się po Sukadanie na pieszo byliśmy a) atrakcją, b) i zmęczeni/znużeni kilometrami, które wykonywaliśmy. Przykładowa odległość - z centrum na plażę idzie się ok. 40 - 60 minut :) Co ciekawe, z każdym kolejnym razem, gdy przemierzałam tę trasę droga wydawała mi się krótsza. 

Plaża w Sukadanie otoczona jest z dwóch stron drzewami, z jednej strony od wiatru plażę chroni druga wyspa, z drugiej strony półwysep, za którym kryje się przystań i statki odpływające do Pontianaku, gdy w porcie w centrum Sukadany poziom wody jest zbyt niski. O przystani dowiedzieliśmy się w ostatnich minutach naszego pobytu, gdy chcieliśmy złapać łódź płynącą do Pontianaku - naszej kolejnej destynacji. Pojawiliśmy się w porcie o czasie...

...ale okazało się, że miejsce, gdzie czeka łódź jest zupełnie gdzieś indziej. Pomocni motocykliści zabrali nas na maszyny i pomknęliśmy wąską drogą przez las, by po paru kilometrach dosłownie wjechać w morze. Przede mną otworzyła się przestrzeń, motor sunął jak w powietrzu 2 metry nad poziomem wody wąską betonową kładką. Pierwszy moment w Indonezji, kiedy zaparło mi dech w piersi.

Przy wsiadaniu na łódź spotkaliśmy dwójkę niesamowitych ludzi... ale spotkanie to zasługuje na osobną opowieść.

z.