Eh… ja i moje ambitne plany. Założyłam sobie, że wstanę wcześnie rano, by podziwiać ptaki rozgadane, latające nad bagnem, które tonąć będzie w promieniach ciepłego słońca. Taaa… może następnym razem. Wstać rzeczywiście wstałam i wyjechałam o 6:15… ale tabunów ptaków nie uświadczyłam. Pewnie tak jak i większość normalnych istot, ptaki również nie są fankami deszczowej, zimnej pogody. Teraz to wiem. Gdy jest góra 4 stopnie i mży - wtedy się śpi. Ale nie ja! Na wieży widokowej dziarsko wyciągnęłam kieszonkową lornetkę, rzutem na taśmę nabytą w piątek wieczorem przed wyjazdem… wyjęłam i nic :) może gdzieś tam jakiś bociek, może gdzieś tam coś tam jeszcze przeleciało… ale definitywnie obserwacje ptaków uprawiałam w sposób wielce nieprofesjonalny. Schodząc z wieży spotkałam trójkę osób, wyposażonych w potężne lunety. Zapytałam ich co robię nie tak, że nie mogę trafić na ptaki - przecież jest dobra pora roku i dnia i nawet mam mikro lornetkę… Jeden z nich odpowiedział, że … w tym miejscu, to ...
Dzień regeneracji - zjedliśmy śniadanie nad jeziorkiem, zrobiliśmy tylko 40km po najbliższej okolicy... i znów wyjechaliśmy o 11.
Adamowi zależało na odwiedzeniu Dubeczna - gdzie podczas wojny została przesiedlona część jego rodziny z Wielkopolski. A mi zależało na odwiedzeniu Sobiboru - dotychczas nie byłam nigdy w miejscu tego rodzaju, zawsze uważałam, że nie udźwignę emocji związanych z takim masowym cierpieniem.
Oba te doświadczenia były ciekawe. Dubeczno - małe miasteczko, z hutą szkła dającą pracę wielu osobom z okolic Włodawy. Z dobrze zaopatrzonym sklepikiem, gdzie kupiliśmy wszystko co trzeba na idealne drugie śniadanie: arbuza, banany, czekoladę, mus owsiano-wiśniowo-kakaowy i sok pomidorowy. Gdzie znaleźliśmy miejsce na zjedzenie przedniego posiłku? W cieniu drzew przy Domu Kultury #everydayTęcza
Muzeum Byłego Obozu Zagłady było zamknięte (poniedziałek!), ale w jego okolicy i tak spędziliśmy sporo czasu - spacerem wokół tablic z cytatami świadków historii, Drogą do Nieba, w kierunku przestrzennego monumentu usypanego z ton białych kamieni ogrodzonych niskim murkiem z ciemnych kamieni. Może dobrze że było zamknięte - i tak poruszyło mnie głęboko, do łez.
A dziś w nocy ma spaść pierwszy deszcz podczas tego wyjazdu - czy to początek końca idealnej pogody?
Komentarze
Prześlij komentarz