Eh… ja i moje ambitne plany. Założyłam sobie, że wstanę wcześnie rano, by podziwiać ptaki rozgadane, latające nad bagnem, które tonąć będzie w promieniach ciepłego słońca. Taaa… może następnym razem. Wstać rzeczywiście wstałam i wyjechałam o 6:15… ale tabunów ptaków nie uświadczyłam. Pewnie tak jak i większość normalnych istot, ptaki również nie są fankami deszczowej, zimnej pogody. Teraz to wiem. Gdy jest góra 4 stopnie i mży - wtedy się śpi. Ale nie ja! Na wieży widokowej dziarsko wyciągnęłam kieszonkową lornetkę, rzutem na taśmę nabytą w piątek wieczorem przed wyjazdem… wyjęłam i nic :) może gdzieś tam jakiś bociek, może gdzieś tam coś tam jeszcze przeleciało… ale definitywnie obserwacje ptaków uprawiałam w sposób wielce nieprofesjonalny. Schodząc z wieży spotkałam trójkę osób, wyposażonych w potężne lunety. Zapytałam ich co robię nie tak, że nie mogę trafić na ptaki - przecież jest dobra pora roku i dnia i nawet mam mikro lornetkę… Jeden z nich odpowiedział, że … w tym miejscu, to ...
Z Konii pojechaliśmy nocnym autobusem do Sivas. Dlaczego do Sivas? Tam nic nie ma - mówi Furkan. To tylko przesiadka - odpowiadamy. Przesiadki i przestrzenie pomiędzy wymykają się jednak wszelkim przewidywaniom - w tym mieście odbyliśmy z Adamem ważną rozmowę.
Wyruszając w drogę mieliśmy ogólny plan i parę szczegółowych wydarzeń, których chcieliśmy doświadczyć - m.in. Holi w Indiach (w tym roku to 23 marca). Data ta wyznaczała nam rytm, w jakim mieliśmy przemierzyć kolejne kraje. Jednak już w Turcji poczuliśmy, jak niemiłosiernie szybko gnamy, by sprostać temu pierwotnemu założeniu. Rozważając za i przeciw ustaliliśmy, że zwolnimy i przestaniemy kalkulować dni, byle tylko na czas dotrzeć do Indii. Taka decyzja! Pewnie minie nas kolorowe szaleństwo na indyjskich ulicach - mamy jednak nadzieję, że więcej swobody pozwoli na to, by zadziało się więcej magii po drodze.
W krótkiej perspektywie czasowej ta decyzja o rezygnacji ze "zdążenia na Holi za wszelką cenę" wpłynęła na to, że w Sivas bilety na dalszą podróż kupiliśmy nie do Erzerum a do Trabzon nad morze, gdzie chcemy spędzić dwa dni.
Ciekawe, że po podjęciu takiej ważnej decyzji, świat jakby potrzebował czasu, by zaakceptować tę zmianę i znów osiągnąć równowagę w systemie. Przez chwilę było tak, jakby ktoś rozwalił domek z kart, drobne rzeczy tego dnia przestały się udawać - host odwołał swoje zaproszenie na nocleg w Trabzon, podliczyliśmy wydatki i okazało się, że trochę przekroczyliśmy nasz limit (mimo, że w bajecznych hotelach nie nocujemy - po prostu niedoszacowaliśmy kosztów autobusów). Kulminacją tego dnia były najgorsze miejsca w nocnym autokarze z Sivas do Trabzone, które sprawiły, że nie przespaliśmy tej nocy lecz spędziliśmy ją w "torturach". Na szczęście wraz z początkiem nowego dnia wszechświat "przyzwyczaił się do usuniętego zęba", zaakceptował nowy rozkład uzębienia w szczęce i znów było po prostu ok :)
 |
| ...a jednak cos fascynujacego znalezlismy :) Ruiny jednego z pierwszych szpitali w Turcji! |
W krótkiej perspektywie czasowej ta decyzja o rezygnacji ze "zdążenia na Holi za wszelką cenę" wpłynęła na to, że w Sivas bilety na dalszą podróż kupiliśmy nie do Erzerum a do Trabzon nad morze, gdzie chcemy spędzić dwa dni.
Ciekawe, że po podjęciu takiej ważnej decyzji, świat jakby potrzebował czasu, by zaakceptować tę zmianę i znów osiągnąć równowagę w systemie. Przez chwilę było tak, jakby ktoś rozwalił domek z kart, drobne rzeczy tego dnia przestały się udawać - host odwołał swoje zaproszenie na nocleg w Trabzon, podliczyliśmy wydatki i okazało się, że trochę przekroczyliśmy nasz limit (mimo, że w bajecznych hotelach nie nocujemy - po prostu niedoszacowaliśmy kosztów autobusów). Kulminacją tego dnia były najgorsze miejsca w nocnym autokarze z Sivas do Trabzone, które sprawiły, że nie przespaliśmy tej nocy lecz spędziliśmy ją w "torturach". Na szczęście wraz z początkiem nowego dnia wszechświat "przyzwyczaił się do usuniętego zęba", zaakceptował nowy rozkład uzębienia w szczęce i znów było po prostu ok :)
Komentarze
Prześlij komentarz